12tw3ak.haxlyf.com
Και ο καθένας μιλούσε τη δική του γλώσσα. Κι είχε ο καθένας τη δική του φωνή. Κι έχτιζαν οι γιοι του ανθρώπου έναν πύργο που η κορυφή του θ’ άγγιζε τον ουρανό. Δεν είχαν ανάγκη να μιλούν για να συνεννοούνται: τα μάτια καθρέφτιζαν τη σκέψη τους. τα δάκρυα την απογοήτευση, οι ρυτίδες την κούραση, τα
A sense of duty, without love, makes you sulk…Responsibility, without love, makes you inexorable….Justice, without love, makes you hard…Honesty, without love, makes you hypercritical…Wisdom, without love, makes you false…Kindness, without love, makes you a false hypocrite….Order, without love, makes you pedantic…Competence, without love, makes you conceited…Power, without love, makes you cruel…Honor, without love, makes you
When people of similar frequencies come together, the output is not a simple sum of individual work, but exponential. In science we call this phenomenon resonance. At this point, the performance exceeds any logical limit. Ravindra Shukla
“Everything that we call Invention or Discovery in the higher sense of the word is the serious exercise and activity of an original feeling for truth, which, after a long course of silent cultivation, suddenly flashes out into fruitful knowledge.” “Experiments are mediators between nature and idea.” “Nothing is more consonant with Nature than that
“Television has this to do with alcohol and some drugs; if on the one hand it offers you some liberation from the mind, on the other hand you pay dearly for it. You pay with loss of consciousness. Like drugs, television is also highly addictive. You reach to turn it off and, instead, you change,
«Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που ξέρουμε είναι εκείνοι που έχουν γνωρίσει την ήττα στη ζωή τους, που έχουν υποφέρει, που έχουν αισθανθεί την απώλεια, και που έχουν βρει την έξοδο απ’ αυτά τα βάθη.Αυτοί οι άνθρωποι έχουν ευγνωμοσύνη, έχουν ευαισθησία, και καταλαβαίνουν ποια είναι η ζωή εκείνη που σε γεμίζει ευσπλαχνία, τρυφερότητα, βαθειά αγάπη και
«Ὁ κόσμος μᾶς ἔλεγε τρελλούς. Ἡμεῖς, ἂν δὲν εἴμεθα τρελλοί, δὲν εκάναμεν τὴν ἐπανάστασιν, διατὶ ηθέλαμεν συλλογισθεῖ πρώτον διὰ πολεμοφόδια, καβαλλαρία μᾶς, πυροβολικὸ μᾶς, πυροτοθήκες μᾶς, τὰ μαγαζιὰ μᾶς, ηθέλαμεν λογαριάσει τὴν δύναμιν τὴν εδικὴν μᾶς, τὴν τούρκικη δύναμη. Τώρα ὀποῦ ἐνικήσαμεν, ὀποῦ ἐτελειώσαμεν μὲ καλὸ τὸν πόλεμὸν μᾶς, μακαριζόμεθα, επαινόμεθα. Ἄν δεν ευτυχούσαμεν, ηθέλαμεν
Τώρα που βρήκα πια μιαν αγκαλιά,καλύτερη κι απ’ ό,τι λαχταρούσα,τώρα που μου ‘ρθαν όλα όπως τα ‘θελακι αρχίζω να βολεύομαι μες στην κρυφή χαρά μου,νιώθω πως κάτι μέσα μου σαπίζει. Ντίνος Χριστιανόπουλος